Sytuacja Odry – jeszcze tak niedawno tragiczna – stawała się coraz bardziej optymistyczna. Dzięki ostatniemu zwycięstwu opolanie awansowali na 10. pozycję w tabeli, ustępując Wiśle Kraków i Pogoni Szczecin jedynie gorszym bilansem bramek.
Poniżej przedstawiamy relację ze zwycięskiego dla Odry spotkania („Trybuna Opolska”, nr 263 z 5 XI 1962):
2009/2010 (ref. IV liga): Oderka Opole – Śląsk Łubniany 2:1, Śląsk Łubniany – Oderka Opole 0:2
SUMA: 2M, 2Z - 0R - 0P, 4:1
Urodziny znanych piłkarzy/działaczy związanych z OKS-em:
Marek Tracz (piłkarz, 2 lutego 1975);
Grzegorz Bryłka (piłkarz, 2 lutego 1972);
Marcin Niemczyk (piłkarz, 2 luty 1996);
Tomasz Nakielski (piłkarz, 3 lutego 1976);
Andrejs Prohorenkovs (piłkarz, 5 lutego 1977);
W przededniu meczu Mariusz Gagola pisał na łamach „Trybuny Opolskiej”:
Za 3 dni czeka Odrę kolejny mecz mistrzowski. Tym razem przeciwnikiem jej będzie poznański Lech. Rok temu spotkanie to byłoby tylko „zwykłym” meczem ligowym. W tej chwili na skutek bardzo poważnej sytuacji Odry, spotkanie to nabiera szczególnej wagi.
7 lipca 1962 r., po bramkach Zygmunta Droździoka (65 min.) i Norberta Gajdy (83 min.), to gospodarze mogli cieszyć się z awansu do półfinału Pucharu Polski.
Odra zagrała w składzie: Mach, Szczepański, Brejza, Wrzos, Prudło, Blaut, Kuś, Szyngiel (Więcek), Gajda, Droździok, Stemplowski.
Historia bywa przewrotna. Jednego dnia jesteś na szczycie, następnego błąkasz się po niższych ligach. Nie tylko „niebiesko-czerwonych” spotkała ta wątpliwa przyjemność sportowo-finansowego kryzysu. W wypadku Odry skończyło to się na IV lidze (obecnie szczebel wyżej). A jak to było z innymi – nie mniej utytułowanymi - ekipami, z którymi reprezentanci Opolszczyzny potykali się na boiskach ekstraklasy?
Stal Mielec – Mistrz Polski 1972/1973, 1975/1976 (obecnie III liga, grupa lubelsko-podkarpacka)
20 stycznia 1939 r. w Opolu urodził się Zbigniew Bania. Odkryty przez Teodora Wieczorka, w najwyższej klasie rozgrywkowej zadebiutował 16 marca 1958 r., przeciwko Legii (0:0 – red.), pierwszą zaś bramkę strzelił w 9. kolejce w Bydgoszczy (4 czerwca 1958 r., Polonia – Budowlani 0:4 – red.).
W l. 1958-1966 rozegrał w I lidze 150 spotkań, 30-krotnie trafiając do siatki przeciwnika. Jego udziałem było 3. (w Sezonie 1963/1963) i 4. miejsce w lidze (1962), miano trzeciej drużyny Pucharu Polski (1961/1962) oraz Półfinał Pucharu Intertoto (1964). Jako szkoleniowiec największe sukcesy święcił w Jagiellonii Białystok (awans do II ligi w l. 1974/1975, 1979/1980.