Zapisz

Zapisz

Wyjazd do Mielca okazał się więcej niż koszmarem. Drużyna, która w dotychczasowych meczach zgromadziła 3 pkt. (6. pozycja, Stosunek bramek 4:9 – red.) rozbiła w puch wicelidera grupy B. Nikt w opolskim obozie nie spodziewał się takiego wyniku.

Biorąc pod uwagę fakt braku na boisku Engelberta Jarka oraz – ogólnie rzecz biorąc – słabszą dyspozycję całej drużyny, wynik można by ocenić za przyzwoity. W tym jednak problem, iż opolscy kibice przywykli już do efektownych zwycięstw „niebiesko-czerwonych”. Goście po prostu liczyli na więcej – z stąd może i rozczarowanie, które uwidoczniło się w pomeczowej relacji zamieszczonej w „Trybunie Opolskiej” (nr 107 z 7 V 1962):

1953: Budowlani Opole – Ogniwo Bytom 3:4, Ogniwo Bytom – Budowlani Opole 1:2

1957: Budowlani Opole – Polonia Bytom 2:1, Polonia Bytom – Budowlani Opole 1:0

1958: Budowlani Opole – Polonia Bytom 0:2, Polonia Bytom – Budowlani Opole 2:0

1960: Odra Opole – Polonia Bytom 1:1, Polonia Bytom – Odra Opole 3:3

1961: Odra Opole – Polonia Bytom 1:2, Polonia Bytom – Odra Opole 2:1

1962: ----------------------------------------, Polonia Bytom – Odra Opole 2:0

Bilans z poznańskim Lechem być o wiele bardziej korzystny (szczególnie w ostatnich dwóch I-ligowych Sezonach:

Spotkanie lidera (Polonii Bytom – red.) z wiceliderem Grupy B miało być – w opinii znawców futbolu – hitem 4. serii spotkań. Odra zwyciężając w 1/8 finału Pucharu Polski warszawska Legię (0:3, 25 marca 1962 r. – red.), a następnie gromiąc w lidze Lechię Gdańsk (6:0, 1 kwietnia 1962 r. – red.), zrobiła świetną promocję przed niedzielnym meczem.

2 tygodnie przerwy, spowodowane eskapadą reprezentacji Polski do Paryża i Casablanki na mecze z Tricolores (1:3, bramki: Pol, Lentner, Brychczy) oraz Marokiem (1:3, bramki: Jarek, Wilczek, Brychczy) nie najlepiej jednak wpłynęły na dyspozycję „niebiesko-czerwonych”. Henryk Szczepański, Engelbert Jarek i Norbert Gajda nie prezentowali już tej formy, dzięki której dostali powołanie do drużyny narodowej. Zresztą Odra przystępowała do meczu osłabiona brakiem Konrada Kornka (również brał udział wyprawie do Francji – red.) i Zygmunta Droździoka (obaj kontuzjowani – red.).