Niewielu jest tak utalentowanych i niedocenianych osobistości opolskiego sportu jak Zbigniew Strociak. Ten znakomity w latach 50-tych XX w. piłkarz i hokeista, po zakończeniu czynnej kariery w ciągu kilku lat został uznanym sędzią ligowym, a następnie międzynarodowym (dotyczy to obu dyscyplin sportu – red.)
Popularny „Munio” urodził się 13 grudnia 1931 r. w Stanisławowie. Naukę piłkarskiego abecadła rozpoczął w 1946 r. w juniorach Lwowianki Opole, które po fuzji w 1949 r. stały się sekcją Budowlanych. W 1953 r. przeszedł do drużyny seniorów i po raz pierwszy miał możliwość – na razie z ławki rezerwowych – zapoznać się ze specyfiką najwyższej klasy rozgrywkowej. Dwa lata ogrywał się w II lidze, gdzie piłkarsko dojrzał. W międzyczasie - łącząc grę w hokeja na ul. Barlickiego - został przez trenera Mieczysława Bieńka przesunięty z pomocy na obronę, gdzie stanowił pewny punkt do końca swojej kariery.
Niewielu jest tak utalentowanych i niedocenianych osobistości opolskiego sportu jak Zbigniew Strociak. Ten znakomity w latach 50-tych XX w. piłkarz i hokeista, po zakończeniu czynnej kariery w ciągu kilku lat został uznanym sędzią ligowym, a następnie międzynarodowym (dotyczy to obu dyscyplin sportu – red.)
Popularny „Munio” urodził się 13 grudnia 1931 r. w Stanisławowie. Naukę piłkarskiego abecadła rozpoczął w 1946 r. w juniorach Lwowianki Opole, które po fuzji w 1949 r. stały się sekcją Budowlanych. W 1953 r. przeszedł do drużyny seniorów i po raz pierwszy miał możliwość – na razie z ławki rezerwowych – zapoznać się ze specyfiką najwyższej klasy rozgrywkowej. Dwa lata ogrywał się w II lidze, gdzie piłkarsko dojrzał. W międzyczasie - łącząc grę w hokeja na ul. Barlickiego - został przez trenera Mieczysława Bieńka przesunięty z pomocy na obronę, gdzie stanowił pewny punkt do końca swojej kariery.
