Andrzej Jaskot urodził się w Mielcu 26 stycznia 1971 r. Pierwszym jego klubem była miejscowa Stal, z którą był związany w latach 1990-1994 (w jej barwach, grając na pomocy zaliczył 52 występy, strzelił 8 bramek – red.). Następnie przeszedł do Olimpii Poznań, gdzie zaliczył dosyć przyzwoitą jesień Sezonu 1994/1995 (17 spotkań, 2 trafienia – red.), by wiosną reprezentować już barwy Widzewa. Najlepszy okres gry przyszedł jednak nie w Łodzi, a w Krakowie.
Tamtejszy Hutnik był rewelacją ekstraklasy, zajmując na koniec Sezonu 1995/1996 3. miejsce. W drużynie bez większych gwiazd, Jaskot czuł się znakomicie. W barwach „biało-błękitno-niebieskich” wystąpił 28-krotnie, notując 3 trafienia. Nie pozostał jednak na dłużej w Małopolsce. Jesienią 1996 r. wrócił Łodzi, ale nie przebił się do pierwszej jedenastki Franciszka Smudy. Rozgrywki zakończył w Lubinie (w miejscowym Zagłębiu zaliczył 12 występów, 2 bramki – red.).
Wielce zasłużony dla opolskiej piłki Franciszek Stemplowski urodził się 30 stycznia 1936 r. w Miedarach (powiat tarnogórski). Futbolowego abecadła uczył się w miejscowym LKS-ie, by następnie przejść do Polonii Nysa. Tam "zbratał" się z Engelbertem Jarkiem, z którym stworzył zgrany duet napastników. Obaj zawodnicy zostali zauważeni przez największy klub Opolszczyzny i już w 1954 r. przenieśli się do Opola.
W nowym otoczeniu Franciszek jak i Engelbert szybko się zaaklimatyzowali, mając niebagatelny udział w powrocie "niebiesko-czerwonych" do I ligi (w 1955 r. – red.). W kolejnych dwóch Sezonach Stemplowski trzykrotnie umieszczał piłkę w siatce przeciwników, w następujących potyczkach:
1956: Garbarnia –Budowlani 0:1;
1957: Budowlani –Polonia Bytom 2:1,
1957: Budowlani – Lech 3:1
Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w przededniu II wojny światowej w Podgórzu Kraków. Po wojnie na szersze wody wypłynął w Lechii Gdańsk, grając na pozycji napastnika. Następnie, w 1951 r. zaliczył półroczny epizod w barwach Budowlanych Opole (2 trafienia na froncie II ligi – red.). Tyle samo czasu spędził w AKS-ie Chorzów (1951 - red.), by na dłużej związać się z Lechem Poznań (1951-1953). Przygoda ze Stalą Mielec (1953-1956) była jego ostatnią w roli czynnego zawodnika, a pierwszą w roli szkoleniowca.
W opinii większości miejscowych kibiców, "niebiesko-czerwoni" najlepszą piłkę grali na jesieni 1968 r. Wówczas to Alfredowi Bolckowi, Wojciechowi Tycowi, czy Zbigniewowi Kwaśniewskiemu - pod trenerską batutą Antoniego Piechniczka - wychodziło po prostu wszystko. A wymownym tego przykładem stał się jeden z największych handicapów w dziejach polskiej piłki, porównywany przez legionistów jedynie z pojedynkiem Legia-Widzew w Sezonie 1996/1997.
8 stycznia 1958 r. urodził się czołowy polski obrońca lat 80-tych, Roman Wójcicki.
W l. 1976-1980 reprezentował barwy Odry Opole (następnie m.in. Śląska Wrocław, Widzewa Łódź, FC 08 Homburg i Hannover 96). W reprezentacji debiutował 12 kwietnia 1978 r. (Polska - Irlandia 3:0 - red.). Pożegnalny występ zaliczył zaś 3 czerwca 1989 r. (Anglia - Polska 3:0 - red.). W drużynie narodowej rozegrał w sumie 62 spotkania, uzyskując 2 trafienia (w 1984 r. przeciwko Chinom oraz trzy lata później w dramatycznym spotkaniu el. ME w Budapeszcie - red.).
Na niwie reprezentacyjnej spełniony (medal z MŚ 1982, uczestnik w 1978 i 1986 - red.), na ligowych boiskach niekoniecznie. W barwach Odry (w Sezonie 1978/1979 - red.), zajął "rozczarowujące" 5. miejsce. Ze Śląskiem (1981/1982) i Widzewem (1982/1983) tylko wicemistrz. Po wyjeździe do Niemiec pokazał się jeszcze z dobrej strony w Hannover 96 (1989-1993) - z którym w 1992 r. zdobył Puchar Niemiec - po czym w 1995 r. przeszedł na piłkarską emeryturę.
Mamy jeszcze sporo czasu do inauguracji rundy wiosennej (16-17 marca 2013 r. – red.), w której podopieczni Dariusza Żurawia – mamy taką nadzieję – będę walczyć o promocję do II ligi.
Wobec nie napawającej optymizmem pogody, a mając trochę „wolnego” wzięliśmy się za statystyczne opracowanie minionej rundy, która w największym skrócie przedstawia się następująco.
7 – Frank Adu Kwame (LZS Piotrówka), Łukasz Halama (Pniówek Pawłowice Śląskie), Sebastian Hendel (Górnik Wesoła-Mysłowice), Rafał Samborski (Start Namysłów)
6 – Dawid Hanzel (Przyszłość Rogów), Kamil Karcz (LKS Czaniec), Łukasz Mieszczak (Polonia Łaziska Górne), Łukasz Moneta (LZS Leśnica), Adam Setla (Odra Opole), Kamil Sobala (Skra Częstochowa), Marek Sobik (Przyszłość Rogów), Dawid Tomanek (Szczakowianka Jaworzno), Robert Żbikowski (Przyszłość Rogów)
I Runda: Olimpia Kamienna Góra – Odra Opole 0:3
II Runda: Korona Kielce – Odra Opole 0:1
III Runda: Odra Opole – Pogoń Szczecin 2:1
IV Runda: Odra Opole – Ruch Chorzów 3:0
Ćwierćfinał: Odra Opole – Orlen Płock 2:1, Orlen Płock – Odra Opole 0:0
Półfinał: Odra Opole – Górnik Zabrze 1:1, Górnik Zabrze – Odra Opole 2:0