3 stycznia 1940 r. przyszedł na świat starszy i bardziej utytułowany z braci Blautów.
Popularny „Długopis” w czasie swojej boiskowej kariery reprezentował barwy Budowlanych Gogolin (do 1957), Odry Opole (1958-1961), Legii Warszawa (1962-1972) i FC Metz (1973-1974). W kadrze narodowej debiutował w 1960 r. jeszcze jako „niebiesko-czerwony” (w sumie w reprezentacji w l. 1960-1971 rozegrał 36 zapasów, uzyskując 3 trafienia).
Sukcesy w piłce klubowej przyszły wszakże dopiero w Warszawie. Jako gracz Legii zdobył dwa mistrzostwa kraju (1969, 1970) oraz trzykrotnie Puchar Polski (1964, 1966, 1973).
Po zawieszeniu butów na kołku zajął się trenowaniem młodzieży, a następnie „awansował” do sztabu kadry narodowej jako asystent Antoniego Piechniczka (1983-1986). Zaliczył również krótki epizod z reprezentacją Zjednoczonych Emiratów Arabskich (1990) tuż przed Mundialem ‘90. Zmarł 19 maja 2007 r. w Warszawie.
19 kolejka: 25.09.1955 Gwardia Kielce - Budowlani Opole 1:0 (Morek 13)
Paszkiewicz, Cichy, Kania, Skronkiewicz, Rogowski, Strociak, Słysz, Jarek, Klik, Smajda, Spałek
Od pierwszej minuty gry Gwardia, która – jak wiadomo – ratuje się przed spadkiem, zaczęła silnie atakować. Piłkarze Budowlanych grają w tym czasie dość ospale, co szczególnie tyczy się obrońców. Gwardia ma kilkakrotnie szanse na zdobycie bramki. W tym czasie atak Budowlanych nie może sforsować linii obronnej Gwardii z powodu słabej gry pomocy. W trzynastej minucie pierwszej połowy meczu pod bramką Paszkiewicza powstaje zamieszanie. Piłkę odbitą przez bramkarza łapie Morek i z 20 m strzela płasko na bramkę. Zaskoczony Paszkiwicz przepuszcza piłkę pod sobą. Na usprawiedliwienie bramkarza Budowlanych należy dodać, że był on zasłonięty przez własną obronę.Do końca pierwszej połowy więcej z gry miała Gwardia, o czym świadczy chociażby stosunek kornerów – 7:1 na jej korzyść. Po zmianie pól Budowlani przystępują do ataku. Niestety, ofensywa Budowlanych nie mając poparcia u swoich pomocników, nie może też zdobyć się na decydujący strzał. Inna rzecz, ze i napastnicy Budowlanych, poza Klikiem, grali raczej poniżej swoich możliwości. Jarek, czołowy strzelec II ligi był prawie zupełnie niewidoczny na boisku.
Bernard Blaut (piłkarz, 3 stycznia 1940);
Albin Mikulski (trener, 3 stycznia 1957);
Marcin Lachowski (piłkarz, 5 stycznia 1981);
Paszkiewicz, Skronkiewicz, Kania, Cichy, Strociak, Rogowski, Spałek, Smajda, Klik, Jarek, Słysz
Opolscy Budowlani umocnili się na pozycji przodownika tabeli wygrywając zdecydowanie z Górnikiem Wałbrzych 3:0 (1:0). Gra była bardzo emocjonująca szczególnie w drugiej połowie, kiedy gospodarze przeszli do huraganowych ataków i celnych strzałów Jarka i wszędobylskiego Spałka podwyższyli wynik na 3:0. Wydawało się, że atak Budowlanych, który grał bardzo szybko, zmusi jeszcze nie raz bramkarza Woźniaka do kapitulacji. Na przeszkodzie stanęła jednak zbytnia nerwowość napastników opolskich, którzy nie wykorzystali kilku 100-procentowych sytuacji, i dobra postawa bramkarza gości.
Nowy rok zaczynamy smutną informacją jaka dotarła do nas w dniu dzisiejszym.
21 grudnia 2013 r. zmarła Maryla Blaut, małżonka znakomitego onegdaj piłkarza Odry Opole, Śląska Wrocław i Legii Warszawa - Zygfryda Blauta.
Zasłużony dla regionu oraz polskiej piłki nożnej klub jakim jest niewątpliwie Odra Opole doczekała się w swojej historii zaledwie kilku publikacja książkowych. Opisywaliśmy wszystkie już kilka lat temu, przedstawiając chronologicznie wydawnictwa poruszające historię naszego klubu. Dziś powracamy do tematu, niejako dodając w uzupełnieniu książkę "Piłka nożna na Opolszczyźnie", która ukazała się w 1969 r. Więcej przeczytacie tutaj.
1984/1985: Odra Opole – Kryształ Stronie Śląskie 1:0, Kryształ Stronie Śląskie – Odra Opole 2:1